Pages

Kamis, 11 Oktober 2012

Kisah Sebuah Pensil


Suatu ketika seorang pembuat pensil berkata pada pensil buatannya:
“Ada lima hal yang harus kamu ketahui sebelum aku mengutusmu ke dunia, ingatlah ke lima hal itu dan kamu akan menjadi pensil terbaik yang pernah ada”
Mereka adalah:
1.      Buatlah karya-karya besar, tetapi hanya jika kamu membiarkan diri berada dalam tangan seseorang yang memegangmu.
2.      Demi waktu, kamu akan mengalami pengalam menyakitkan yang akan mempertajam diri kamu, saat kamu pengalaman ini adalah tuntutan mutlak untuk menjadi pensil yang terbaik.
3.      Kamu memiliki kemampuan untuk memperbaiki segala kesalahan yang kamu buat.
4.      Bagian terpenting dirimu adalah bagian terdalam dari dalam dirimu.
5.      Apapun kondisinya, kamu harus tetap menulis, kamu harus tetap meninggalkan jejak yang jelas, meski tulisanmu tak begitu jelas namun masih dapat dibaca, sekalipun engkau berada dalam kesulitan yang teramat menyiksa.

Semarang, 3 September2012

PACE




                Mengkudu utawa kang luwih dikenal woh pace kuwi sawijining buah kang bisa marasake maneka warna penyakit. Wit-witan iki gampang bangat ditemokake ing ngendi wae. Wit pace nalika metu wohe, sing katon dudu kembange nanging pentile. Saben pentil bisa metu kembang nganti 25 tekan 40. Saka pentil mau lagi metu kembang nganti wujud gedhe.

            Woh pece yen iseh enom rupane ijo lan saya dadi putih semu kuning yen mundhak tuwa. Dene yen wis mateng wernane luntur dadi luwih bening lan uwohe dadi luwih empuk sarta ngetokake ganda nyegrak ora enak. Wiwit pentil nganti mateng pace mbutuhake wektu kira-kira 6 wulan. Pace mateng kandhutan banyune nggayuh 20-25 persen, lan banyune iki sing akeh digunakake kanggo tamba maneka warna penyakit.

            Panalitian nduduhake menawa pace duweni kasiat kang gedhe. Salah sawijine kanggo nggugah sistem kekebalan tubuh lan regenerasi ing jero awak. Kagunaan kang umume langsung dirasakake sawise ngunjuk sari pace yaiku krasa luwih seger lan semangat. Dene kagunaan dhawane bisa kanggo ngetokake zat-zat awak manungsa kanthi nindakake reresik dhewe.

            Sebagian pawongan utawa bocah-bocah cilik bakal keweden yen diwenehi pace, amerga ambune sing pancen nyegrok lan dulek ing irung. Ananging ambu kuwi bisa diilangake kanthi ditambahi maneka warna buah liyane. Kena ditambah madu, kayu manis, sari buah anggur, lsp. Anggone nyampur utawa ngolah sari pace nganggo bahan-bahan liyane banget biyantu jroning ngatasi ambu pace sing nyegrak irung kuwi.


Semarang, 04 September 2012.

REVOLUSI IMPEN




                Krenteke ati kawiwitan saka niat, kirane tembung kuwi sing isih takdadekake patokan nganti seprene. Kegawa siji baka siji ing padunungan alam pikiran sing saya suwe saya nyedaki awak mring kahanan sing dak lakoni. Kumlebating diri lan ati njalari sekabehing langkah urip kadya angin kang gonta-ganti tumiyup, ngawa hawa seger tekan njero balung nanging  padatan uga panas kegawa mobat-mabiting tembang tanpa swara.
   
            Uripku pancen dudu cerita endah kang bisa digambar karo kuas dadi cerita, ananging saora-orane kuwi isa dadi catetan cilik saka laku urip, sawijining mahasiswa Sastra Jawa Universitas Negeri Semarang kang nyoba ngudi ilmu lan ngangsu kawruh. Diwiwiti saka lumakuning sikil ing sebrang dalan pojok wetan. Dalan cilik sing tak jajaki tanpa kanca, ya mung pangestu saka ibu lan rama kanthi donga.  

            Larah-larahan uripku san saya krasa kemrungsung netepi swara batin sing emoh kalah karo bantering swara pepalang. Meski tanpa pepadhang kang cetha aku isa ana ing kene, ing kelas Sastra Jawa sing ngandut babagan prayogi kaya dene lampahan wayang kang sinerat kebak piwulang moral lan estetika. Ing wiwitan pancen kabeh sok-sok sakmlakune, tanpa krenteg  nyata sing jalari niat. Awit  biyen aku mlebu rene ya isa diarani mung amerga kepeksa ora luwih saka iku. Ananging sakbubaring kelampahan, aku kaya dilairke maneh, lair kanthi rupa lan semangat anyar. Mbabar jati diri kang piningit kaya dene gandha arum kang sumimpen ing botol banjur disemprotke.

            Ananging pisan pindo rasa wedi, kuwatir, lan cuwa tuwuh nganjlokke mental kaya dene bakteri sing ngrusak sel imun tanpa daya. Banjur ya mung isa meneng tanpa tanda. Yen dianalogike aku kaya manci alumunium kang gampang panas nalika geni diurupake. Nangeng, manci kasebut bakal cepet adhem yen sithik wae genine dicilikke.

            Umpama lakon wayang, kawiwitan saka patet enem, patet sanga, lan dipungkasi patet manyura. Banjur, saiki aku ana ing patet ngendi? kabeh isih peteng tanpa pepadhang.  Nanging ya kuwi sing jenenge urip, apa sing diajab kadhang-kadhang malah mrucut kegawa lunyuning tangan. Mula ya mung siji kang bisa tak lakoni yaiku pasrah kabeh marang Gusti, awit ya mung Panjenengane Sing Kuwasa gawe abang ijone nasib manungsa. Ya mung Gusti sing ngerti apa sing paling becik kanggo umate.  


Semarang, 27 September 2012

Minggu, 16 September 2012

Terlipat


Aini Machmudah
Tentang rasa, bukan duka
Meresap aliran angin berbaur mesra
Terbawa celah beraroma
Dari gelap menuju remang hingga terang

Terlipat
Rapi juga kuat
Mencoba mencekik leher
Namun bukan sekarat
Hanya kawat yang terdiam mengikat

Bagaimana bisa?
Terdiam tak bernyawa
Hanya tertawa, asam
Tersaji lewat hawa panas menggema


Rembang, 28 Agustust 2012

Rabu, 05 September 2012

Lara


Aini Machmudah
Kemrungsunge ati gawe lara
Cidra dening rasa tanpa nyata
Ya mung bledeg nepsu
Tanpa dirasa njalari paraga
Ala neng tanda

Wis dinyana nanging tetep lara
Jalaran tresna raga
Kremi otot uga otak kiwa
Mbumbung duwur menggok, tanpa kanca

Geneo?
Lara lan mung lara.

Semarang, 1 september 2012