Pages

Rabu, 01 Januari 2014

GEGURITAN UNTUK ANAK SMP


LUMUNTURING BUDAYA

Tumetesing waspa dumlewer ing pangarasanku
Nglentrihing pandulu ginambar ing netraku
Ancluming praupan kawistara ing pasuryanku
Legeg trenyuh ginawa ing panggalihku
Amersani jaman saiki
Tumpraping polah tingkahing putra lan putri
Kang wis ninggalake subasita
Nerak angger-anggering budaya
Lali ing tatakrama mbuwang sekabehing unggah-ungguh basa

Kabeh rumangsa nistha
Yen isih ngugemi pranatan budaya bangsa
Sanadyan jaman wis maju
Aja banjur dadi kleru
Crita leluhur ginubah sawiyah-wiyah
Busana owah samesthine
Tetunggangan, wisma, laladan rinepta beda saka asline
Apa kita wis ora ngregani budaya kita dewe?
Apa budaya kita wis ora ana ajine?
Apa budaya kita wis kedaluwarsa?
Apa budaya kita wis luntur?
Pemuda pemudi jaman saiki
Unggah ungguh basa wis dilirwakake
Tata krama wis ditinggalna
Tata wicara wis ninggalake subasita
Apa sing salah sekolah?
Apa sing salah ibu bapak?
Apa kabeh salah?
Nyatane budaya bangsa wis ditinggalake
Wis arep luntur amerga pokale kita dhewe.

Ki Andanawarih
Kapacak ing kalawarti Panjebar Semangat No. 46 – 15 November 2008

KAWULA NASIBMU

Apa durung cukup Gusti paring bebendu
;segara disuntak mbludag
Lemah amblas bengkah
Banjir bandhang banjir lendhut
Banjir maut
          Nelangsa papa citraka wis ora krasa apa-apa
Amarga wis kulina
Ngayut tuwuh dadi pilihan ampuh
Tinimbang didawa-dawa tan oleh pedah lan guna
Oh... nasibmu kawula.....
Sikil kelangan pidakan
Awak kelangan wewayangan
Dina sesuk kelangan tanggal
Dicolong dirampok kecu lan brandal
Brandal ora ngerti bebendu
Kecu ora ngerti kleru
Brandal tata jaman lumrah
Nguntal bumi ngaluamah
Kecu badan alus nggetih biru
Ngganyang uripe kawula-kolu
Oh.... kawula nasibmu...

Eko Wahyu Adi
Kapacak saking Panjebar Semangat- 52/2007

GANDRUNG

Rambut acak-acakan
kaos kumel awut-awutan
ora kenal tembang
jare : luwis seneng disco-disconan
supaya ora diarani kampungan
ngisin-isini
Nanging gandrung ya gandrug
Aja kedlarung, dadi kedlurung
Apa wis ngerti
Tegese racun
Senajan ora mateni
Nanging bisa gawe getun
Jare: jaman moderen
Nanging kok kereb senewen
Ngambah alam globalisasi
Kudu tansah ngati-ati
Senajan ndhelika
Ditututi.

Alie Emje
Panjebar Semangat- 52/ 2007

NEGERI PARA BAKUL

Negeri para bakul
Dol tinuku datan mligi barang dagangan
Narapidana barter ing pakunjaran
Barter kasus wis dudu wewadi
Yen refan wis sarujuk disepakati

Negeri para bakul
Para politisi uga duwe pasar mligi
Dol tinuku polecy kebijakan
Maja kursi papan kaculikan
Api-api regejekan jebul laku sandhiwara

Negeri para bakul
Konglomerat lan birokrat gamban olah siasat
Dol tinuku kajulingan ngliyer aturan
Layak pajekg dadi bancakan

Negeri para bakul
Dol tinuku jabatan anjrah ing ngendi-endi papan
Bandrol reregan wis cetha nadyan datan kabiwarakake
Yayah kangsen ing papan palanyahan

Negeri para bakul
Kebak tembung lelamisan
Kebohongan kemunafikan kadidenen sega jangan
Nora kawaca bongkot – puncuk
Kabeg-kabeh mubeng seser pindha lingkaran setan.

Nono Warnono
Panjebar Semangat No 11- 12 Maret 2011


KIDUNG SAKA WUKIR DANARAJA

Mirengna ujaring kandha
Jamane sekar sinengkar ing pringitan
Dhusun kencana ijo royo elok nyata
Rinengga taneman meneka warna
Tanjung kenanga mawar regula
Gandasuli mlati lan soka
Tlatah reja mekar ngrembaka
Kaserat abyor kuncara
Kang ngayomi wong agung linangkung
Wanodya kebak pangalembana
Kanjeng ibu kang asmanya arum ing rat
Ibu Agung sakaring pamuji

Wis dadi Kersaning Gusti
Sang endah jumeneng dadi oboring jaman
Kang nyimak sasmitaning ngaurip
Antuk berkah trus jumeneng ing uripe
Wruh ing rasa kang satuhu
Sang lukita maraga sekar bawana
Kikisa ong tutur ala
Lestari ing sejarahe
Agung arum ati suci
Danaraja wis dikunci
Anane mung enget negeri
Ing tlatah lor pasir dadi mlati
Jepara, april 2005
Diah Hadaning
Panjebar Semangat – 26 – 25 Juni 2005

SADAWANE DALAN PUTIH

Dalan putih sing mendhak medhukul
Dawane tanpa wates, tanpa wates
Apa  sliramu ngerti, sakiwa tengene akeh dajjal
Tawa woh-wohan seger lan manis?

Iki jagad tontonan
Papan kiprahe para paraga
Menganggo sandhangan kebak gebyar
Pasuryan didandani maneka rupa
Kabeh sarwa cakrak diputih sarwa ngresepi
(kari milih sapa jumangkah premati
Endi sing rewa-rewa endi sing sejati)

Sadawane dalan putih
Kita kabeh mung kari milih
Lan bisa ngrasakake legine bratawali
Kalamun wis manggon ing wetenge bumi.

Ambal Kebumen, Maret 2002
Turyo Ragilputro
Panjebar Semangat 31- 3 Agustus 2002

TIKUS DHASI


Ing kono wong-wong panganggo dhasi
Lumebur dadi siji tata tinata konspirasi
Wiwit  ngisor eri nganti pucuking tuma
Linuwih kawruh ning padha sok wuta

Ing kono pawongan panganggo jas lan dhasi
Klimis rambut lan sepatu
Mencorong mripate wuruh donya
Sing dikeruk saka ngisoring meja
Saka kringeting kawula wadya bala

Ing kono pawongan arupa tikus
Ngrokoti roti tanpa weruh
Yen anak-anake pathing jleret kurangen tiwul.

Semarang, 2013

Selasa, 31 Desember 2013

Satriya Kembar (Naskah Drama Tradisional)


ADEGAN 1
Wetara ing abat kaping pitulas masehi, nalika kesultanan Mataram jumeneng nguwasani Nuswantara. Ing dhaerah Pathi ana sawijine Adipati aran Pragolo kang nduwe niyat tumuju pulo Upih sowan marang Sang Mahaguru. Sawise tekan gisik, Adipati mau ngrasa tidha-tidha. 
Rangga Gupita           : Kados wonten panggalih ingkang ribet njeng Adipati? Mugi kersa maringaken dhawuh dhumateng pun abdi njeng Adipati.
Adipati Pragola          : (Unjal napas landhung nyawang leraping ombak) Aku dhewe ora ngerti apa sabab musababe, wiwit budhal saka regol Kadipaten mau, atiku krasa ora kepenak. Asta tengenku tansah gumeter . Apa sira bisa ngaturake pawawas Gupita lan Jeladra?
Rangga Gupita           : Mbokbilih menika namung pangraos njeng Adipati kemawon, kula boten saged caos pawawas, duka yen adhi Jeladra punika.
Rangga Jeladra           : Nuwun sewu Kanjeng, punika yen kula... yen kraos kados mekaten punika, badhe panggih lan nemahi kawontenan ingkang kirang sekeca tumrap dhiri njeng Adipati. Nanging punika yen kanggenipun kula lho... mboten lajeng kok kula ngrumiyini kersa, nun.
Rangga Gupita           : Kok sliramu bisa atur pamawas kaya ngono kuwi, kanthi lelandhesan apa adhi Jeladra?
Rangga Jeladra           : Kabeh mau saka pengalamanku dhewe, Kakang. Bola bali yen aku nemahi babagan ora nyenengake, atiku goreh lan tanganku gemeter kaya ngono kuwi. Nanging sepisan maneh iku mau yen dumadi kanggoku, mbuh yen liyane.
Adipati Pragolo          : Dakrasa ature si Jeladra kuwi beneraiku goreh. Umpama diterusake sowan ing pulo Upih kok yo kurang prayoga. Mula prentahana marang juru mudhi, supaya baitha bali menyang Pathi.
Rangga Jeladra           : Sendhika dhawuh njeng Adipati.
  ADEGAN II
Ing Tamansari Kadipaten Pathi Pesantenan, Rara suli Selir kinasih Adipathi Pragolo nembe sapanjagong klawan Surtikani  rewang uga kancane kang wis banget dipercayani.
Rara Suli                     : (Lungguh deleg-deleg ing bangku kaya ana kang dipikirake)
Surthikanti                  : (mlaku marani Rara Suli, banjur lenggah (setimpoh) ing sisihe) Nuwun sewu kados wonten panggalih ingkang mboten sekeca Ndara Ayu ?
Rara Suli                     : (Unjal ambekan banjur meneng sedela) Iya Kanthi, panggalihku rada goreh wiwit tetepangan wektu kepungkur klawann  jurutaman kang enggal.
Surtikanti                    : Wonten perkawis menapa kaliayan jurutaman Ndara Ayu?
Rara Suli                     : Aku dhewe ya ora ngerti Kanthi, ananging jurutaman kuwi, praupan kuwi, sok-sok ngelengake aku klawan wewayangane kakang Baron Sekeber, Bapake cah kembar Sirwenda lan Danurwenda. Awamu rak yo ngerti ta kanthi, iki wis ngancik warsa kaping enem kakang Barong ora dimangerteni titik tilase, banjur saiki aku kelingan maneh kemangka aku wis dipungarwa dening Kakang Adipati Pragola.  Panggaleh apa maneh iki ta Surtikanti?
Surthikanthi                : Nuwun sewu ndara ayu, sejatosipun mboten namung panjenengan ingkang ngraos kados mekaten, kula inggih gadah pawawas menawi jurutaman ingkang enggal menika Ndhara Baron Sakeber. Menawi ningali saking dedege kang pidegsa, prapuapan, ugi eseme ingkang sumringah.
Rara suli                      : Dadi ora mung aku sing dhuwe panemu kaya mengkono Kanti, Gusti margi menapa malih menika? (meneng sedhela) yen kaya ngono kanthi, awakmu dakprentah kanggo golek warta babagan jurutaman kuwi, enggal cetha sapa sejatine pawongan kuwi.
Surthikanti                  : Inggih Ndhara ayu, sendhika dhawuh. Kawula nyuwun pamit rumiyen.
ADEGAN III
Ora let suwe Surthikanti oncat saka Tamansari, banjur ana paraga kang klesak-klesik kaya aweh sasmita marang Rara Suli.
Baron Sekeber            : (Teka banjur nyikep Rara Suli saka buri)
Rara Suli                     : (Kaged lan arep njerit)
Baron Sakeber            : Dhiajeng, iki aku kakang Barong, bapake Sirwenda lan Danurwenda. (isih karo nyikep, wanita ayu Rara Suli)
Rara Suli                     : Leres panjenengan kakang Barong. (premik-prembik arep nangis)
Barong sakeber           : (Mung meneng tanpa swara nganti rada suwe, lan saya raket olehe ngekep) Aku ninggalake sliramu nganti suwe biyen, ora kok amerga aku ora tresna sliramu Dhiajeng. Nanging merga aku pancen duwe janji karo Pragolo bakal tandhing maneh, wetara telung warsa ing papan sakawit. Nanging marga aku kudu ngleremake ontran-ontran ing negaraku, aku dadi kepancal wektu. Tetandhingan kepindho rong candra kepungkur, aku kalah maneh. Nanging bareng daksumurupi, iku mau saka pokal licike Pragolo. Nalika tetandhingan nyilem ing samudra, dheweke mlebu njeron palung guwa. Mula bisa ngampet ambegan luwih saka rong dina... aku kalah diakali. Kere waja darbekku dadi duweke Pragola, semono uga aku dipatah dadi juru taman. Nanging kabeh mau dadi jalaran aku ketemu sliramu, klan putraku kembar.
Rara Suli                     : Inggih kakang, kula piyambak boten pitados, yen bakal kepanggih kaliyan panjenengan malih,  Kakang, atiku wis pepes pasrah , dakkira sliramu wis lali desa Kemiri lan nglalekake Rara Suli, merga kepilut kenya liyane, ora ngertiya...(eluh dleweran lan saya nglendhot ing dhadhane jurutaman Pesantenan)
ADEGAN IV
Ora nyana yen adipati Pragola sing dikira suwe lumawat ing pulo Upih, saiki meger ngejejer ing sacedhake.
Adipati Pragolo           : Drohun, keparat kowe Sekeber... kowe wis nerak janjimu, setyamu pranyata lamis, wis ani ngilani dhadha nggonjak ngidak bathuk. Keparat ngerti yen tindakmu lethek kaya kuwi, wis dakpateni nalika kalah tetandhingan kepungkur.... heh menungsa dajal laknat, menus kaya rupamu kuwi kusu disampurnakake, mundhak njejemeri... heh drohun. (kebak Kanepson)
Baron Sakeber            : Pragolo.... sumurupa yen garwamu iki, biyene dadi garwaku. Lan bocah kembar sekti kae anakku dhewe. Pragola nyatane kowe licik. Aku kalah merga pokalmu. Kowe ora jujur, kowe culika nalika perang tandhing nyilem..... rak ya ta?
Adipati Pragolo          : (saya muntaB amerga kenyonyok atine, banjur ngunus curiga, lan kejohake ing dhadhane jurutaman)
Baron Sekeber            : (siyaga lan mencolot ngindar)
Banjur lelorone padha perang tandhing, Rangga Gupita, Rangga Jeladra lan si kembar Sirwenda lan Danurwenda sing keprungu melu metu ananging mung padha mlongo.
Adipati Pragola           : Keparat kowe Sekeber, tampanana patimu.
Baron Sekeber            : (keteteran ngimbangi krondene adipati Pragola, merga mundur ngendhani kesandhung meja, lan tiba kejlungup)
 Adipati Pragola         : (nuncepake curiga jebol dhadhane Baron Sekeber tumeka ing pati)
Rara Suli                     : (njerit lan mlayu nututi anggene Baron Sekeber)
Adipati Pragola          : (saya bramantya lan mapag playune Rara Suli disuduk karo kerise)
Rara suli                      : (Jerit lan ngrungkepi jasime Baron sekeber, lelorone mati bebarangan)


ADEGAN V
Si Kembar kamitenggengen meruhi kedadeyan kaya mengkono. 
Adipati Pragola          : Bocah kembar kuwi bakal dadi klilip ing tembe mburi. Rangga Gupita, Rangga Jeladra.
Rangga Gupita Rangga Jeladra: Sendhika dhawuh Njeng Adipati.
Adipati Pragola          : Bocah kembar kuwi kudu diilangi pisan, kudu dipungkasi.
RG & RJ                     : katindakaken Njeng adipati. ( Banjur nyekel lan arep njojohake kerise menyang si kembar ananging kerise oncat lan ngunus RG lan RJ dhewe)
Adipati Pragola          : Kurang ajar bocah tengik ((ngunus patrem nanging uga kena awake dhewe nagnti tumeka ing pati)